دست نوشته های گروه قطبی

دلیل تاخیر در آپ شدن

پسر قطبی — 2005-09-03T01:09:00+01:00

رفته بودم مسافرت برای ترمیم دل خسته و روح آزرده ام نویسنده های دیگر وبلاگ هم که دیگه رفتند پس بازم من موندم این وبلاگ رفته بودم یک جایی که نه موبایل بود نه کامپیوتر و نه اینترنت فقط من بودم و خدا خیلی خوب بود احساس آرامش پیدا کرده ام از امروز دوباره وبلاگ آپدیت میشه.

اسباب کشی

پسر قطبی — 2005-09-02T21:09:00+01:00

سلام دوستان دیگه این وبلاگ تعطیل می شه و خودم در این وبلاگ می نویسم شبیه اینه ولی یکم فرق داره

خوشحال می شم اونجا به من هم سر بزنید .

http://baloot.mihanblog.com

پسر قطبی — 2005-09-02T18:09:00+01:00

اینها را كه نوشتم كمی آسوده شدم، از من دلجویی كرد، مثل اینست كه بار سنگینی را از روی دوشم برداشتند... چه خوب بود اگر همه چیز را میشد نوشت. اگر می توانستم افكار خود را به دیگری بفمانم، می توانستم بگویم... نه ! یك احساساتی هست، یك چیزهایی هست كه نه می شود به دیگری فهماند، نه می شود گفت. آدم را مسخره می كنند، هر كسی مطابق افكار خودش دیگری را قضاوت می كند. زبان آدمیزاد مثل خود او ناقص و تاتوان است... صادق هدایت

تو

پسر قطبی — 2005-09-02T18:09:00+01:00

تو چقدر سوژه ی باحالی هستی .

تو ...

تو بی نظیری ... !

خلوص

نازنین — 2005-08-16T00:08:00+01:00

او با خلوص دوست می دارد

او با خلوص

دوست می دارد ذرات را

یك كوچه باغ دهكده را

ذرات زندگی را

یك درخت را

کاش

احسان — 2005-08-16T00:08:00+01:00

كاش با من سخن می گفتی تا دیگر با خود سخن نگویم

كاش دوستم داشتی تا با بودنت تنهایی را احساس نمی كردم

كاش مرا می فهمیدی تا مجبور نباشم تمام غصه ها و دردهایم را به تنهایی

بر دوش خسته ام بنویسم

كاش فرداهای دیگر خبر آمدنت را بر تمامی وجودم بشویند

كاش می شدكه تمام رازهای نهفته در دلم را باز گویم

افسوس كه زبانم از گفتن آن

روی بر می گرداند

كاش می شد كه همه سكوتها در هم می شكست

و هیچ كس در هیچ كجا تنها نمی ماند

كاش همه قرارها بسته می شد و تمام بی قراریها از بین می رفت

وهیچ حسی برای تنها ماندن نبود

كاش همه عشقها ودوستی ها و محبتها بر عرصه دلها می نشست

كاش در این زمانه غم انسان بازیچه دست دیگران نمی شد و در هم نمی شكست

كاش تمام آدمهای دنیا و عشقها ی لبریز از آنها جز واقعیت چیزه دیگری نبود

كاش اگر به كسی محبتی نثار می كردم آن را درست پاسخ می داد

كاش تمام دروغها از جام پاك عشق دور می گشت

كاش عشق در نقطه ای از دل باقی می ماند كه صداقت در آن ریشه كرده است

كاش لحظه ها برای ما بود و ما برای لحظه ها آهنگ عشق می ساختیم

كاش تمام دوست داشتنها از عشق بود و تمام كتابهای دنیا از دوستی ها می نوشتند

كاش تمام قلمها وقتی به دست گرفته می شدند نام تو را می نوشتند

كاش تو برای من بودی افسوس كه .......

كاش همیشه پاییز بود ومن از صدای خش خش برگها متوجه آمدنت می شدم

كاش همیشه غروب تو را برای من می آورد و با بودن تو به پایان می رسید

كاش رفتن نبود وهمیشه تو می آمدی

كاش می توانستم سر بر شانه های خسته ات بنهم

و آنقدر گریه كنم كه در آغوشت بمیرم

كاش سرنوشتمان طوری بود كه ما همیشه كنار یكدیگر باشیم

كاش همیشه به یادم بودی و می ماندی

كاش دوری نبود وفاصله ها آنقدر كم بود ،

ودیگر نیازی به دلتنگ شدن وجود نداشت

كاش بودی وتمامی شعرهایم را به تو تقدیم می كردم

كا ش مانند آب زود گذر نبودی واین گونه از عشقمان نمی گذشتی

كاش لحظه های با تو بودن اینقدر زود نمی گذشت

و كاش همیشه تكرار آن روزها برایم مجسم می شد

كاش اینگونه در قلبم جای نگرفته بودی كه نتوانم فراموشت كنم

كاش آنقدر مهربان نبودی كه مهرت بر دلم بنشیند

كاش دستهایم تو را نمی خواند و اشكهایم برایت نمی ریخت

كاش پاییز و برگهای رنگارنگش كه بوی تو را برایم می دهد رفتنی نبود

كاش صدایم از اوج سكوت دل تو عشق را طلب نمی كرد

كاش هر از گاهی می آمدی و من به شوق دیدنت پنجره را باز می گذاشتیم

كاش همیشه شب بود و تاریكی همه جا را می گرفت

و من در اتاقم تنها بودم واشك می ریختم تنها برای تو

كاش هیچ گاه ما بار سفر را برای رفتن نمی بستیم

كاش نبودنت ورفتنت اینگونه مرا آزار نمی داد

كاش پنجره ای وجود داشت كه از آن به خوشبختی بنگریم

كاش برای همیشه یاد نگاهم در خاطرت سپرده می شد

كاش بی وفایی نبود و وفا اولین چیزی بود كه انسان

در ذهن و خاطر خود پرورش می داد

كاش جدایی نبود و فاصله های وابسته به آن وجود نداشت

كاش مادرها ماندنی بودند وهیچ وقت نمی رفتند

كاش چیزی به اسم غم را یاد نمی گرفتیم

كاش باران همیشه بود و می بارید تا بوی تو را احساس كنم

كاش هیچ چیزی پایان نمی یافت پایان برایم بسیار غم انگیز بود

كاش شمع نمی سوخت وپروانه ها تنها نمی ماند

كاش تمام آرزوها دست یافتنی بودند

و در آخر كاش تمام كاشهایم برا آورده می شد

به من گفت .

احسان — 2005-08-16T00:08:00+01:00

به من گفت بیا

     به من گفت بمان

            به من گفت بخند

                   به من گفت بمیر

   آمدم

     ماندم

             خندیدم

                   مردم

پسر قطبی — 2005-08-15T20:08:00+01:00

هی فلانی زندگی شاید همین باشد ... اخوان ثالث

جی میل رایگان

پسر قطبی — 2005-08-15T00:08:00+01:00

هر کس جی میل می خواد تو نظر ها به طور خصوصی آیدی مورد علاقه و پسوردشو بنویسه تا ۱۰ ساعت پس از نظر صاحب یک جی میل بشه .

راستی نکته ی مهم :پسور انتخابی باید کلمات غیر عمومی مثل : گاو میش یا سگ سفید یا اینها باشه تا قبول کنه چون کلماتی مثل اسم : رضا .رضا 2003 از نظر جی میل مطمئن نیست و قابل حدسه اعداد هم نباید باشه.

ایمیل من در جی میل :

xmas00@gmail.com

زخم های زندگی

مریم — 2005-08-14T02:08:00+01:00

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد.این دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد چون عموما ْ عادت دارند که این دردهای باور نکردنی را جزو اتفاقات و پیشامدهای نادر و عجیب بشمادند و اگر کسی بگوید یا بنویسد مردم بر عقاید جاری و عقاید خودشان سعی میکنند آن را با لبخند شکاک و تمسخر آمیز تلقی کنند ـــــ زیرا بشر هنوز چاره و دوایی برایش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی توسط شراب و خواب مصنوعی به وسیله ی افیون و مواد مخدر است ـــــ ولی افسوس که تاثیر اینگونه داروها موقت است و به جای تسکین پس از مدتی بر شدت درد می افزاید.

(( بوف کور ــــ صادق هدایت ))

وقتی کوچولو بودیم

مریم — 2005-08-14T02:08:00+01:00

یادمه کوچولوتر از حالا که بودیم؛ وقتی دفتر می‌خریدیم اول یه خط کش و مداد قرمز برمی‌داشتیم و تا ته دفتر رو خط کشی می‌کردیم. کلاس سوم به بعد تنها فرقی که کرد این بود که به جای مداد از خودکار قرمز استفاده کردیم.

یادمه خیلی انرژی صرف می‌کردیم برای اینکه وقتی با خودکار می‌نویسیم غلط نداشته باشه و مجبور نشیم خط بزنیم. البته اون موقع‌ها هم لاک غلط گیر بود؛ اما تو این خط‌ها نبودیم. معلم‌ها هم نمی‌گذاشتن از لاک استفاده کنیم. خدا خیرشون بده. کاش الان هم همینطور بود. چرا؟ خب گوش کن تا بگم.

این روزا بچه‌ها همیشه کنار خودکار یه لاک هم دارن. تا غلط می‌نویسن سریع ماست‌مالی می‌کنن (منظور همون لاک گرفتنه!) هیچ هم الزامی ندارن که به نوشته هاشون دقت کنن که بی‌غلط باشه.

حالا خودت قضاوت کن. نوشته‌های کسی که حواسش هست چی می‌نویسه با نوشته‌های کسی که همیشه غلط‌هاش رو ماست‌مالی می‌کنه یه جوره؟ فرق نداره؟

حالا تصور کن این دو جور روحیه در مقابل مسائل و مشکلات زندگی چه عکس‌العمل هایی نشون می‌دن؟

دیگه ریز نشیم. فقط یه کم به کارهای کوچیک و کم اهمیتی که انجام میدیم دقت کنیم بد نیست. اصولا درسته که تکنولوژی خیلی « های » شده. اما مگه کسی مجبورمون کرده حتما از تکنولوژی استفاده کنیم ؟

کاش .........

پسر قطبی — 2005-08-13T03:08:00+01:00

كاش با من سخن می گفتی تا دیگر با خود سخن نگویم

كاش دوستم داشتی تا با بودنت تنهایی را احساس نمی كردم

كاش مرا می فهمیدی تا مجبور نباشم تمام غصه ها و دردهایم را به تنهایی

بر دوش خسته ام بنویسم

كاش فرداهای دیگر خبر آمدنت را بر تمامی وجودم بشویند

كاش می شدكه تمام رازهای نهفته در دلم را باز گویم

افسوس كه زبانم از گفتن آن

روی بر می گرداند

كاش می شد كه همه سكوتها در هم می شكست

و هیچ كس در هیچ كجا تنها نمی ماند

كاش همه قرارها بسته می شد و تمام بی قراریها از بین می رفت

وهیچ حسی برای تنها ماندن نبود

كاش همه عشقها ودوستی ها و محبتها بر عرصه دلها می نشست

كاش در این زمانه غم انسان بازیچه دست دیگران نمی شد و در هم نمی شكست

كاش تمام آدمهای دنیا و عشقها ی لبریز از آنها جز واقعیت چیزه دیگری نبود

كاش اگر به كسی محبتی نثار می كردم آن را درست پاسخ می داد

كاش تمام دروغها از جام پاك عشق دور می گشت

كاش عشق در نقطه ای از دل باقی می ماند كه صداقت در آن ریشه كرده است

كاش لحظه ها برای ما بود و ما برای لحظه ها آهنگ عشق می ساختیم

كاش تمام دوست داشتنها از عشق بود و تمام كتابهای دنیا از دوستی ها می نوشتند

كاش تمام قلمها وقتی به دست گرفته می شدند نام تو را می نوشتند

كاش تو برای من بودی افسوس كه .......

كاش همیشه پاییز بود ومن از صدای خش خش برگها متوجه آمدنت می شدم

كاش همیشه غروب تو را برای من می آورد و با بودن تو به پایان می رسید

كاش رفتن نبود وهمیشه تو می آمدی

كاش می توانستم سر بر شانه های خسته ات بنهم

و آنقدر گریه كنم كه در آغوشت بمیرم

كاش سرنوشتمان طوری بود كه ما همیشه كنار یكدیگر باشیم

كاش همیشه به یادم بودی و می ماندی

كاش دوری نبود وفاصله ها آنقدر كم بود ،

ودیگر نیازی به دلتنگ شدن وجود نداشت

كاش بودی وتمامی شعرهایم را به تو تقدیم می كردم

كا ش مانند آب زود گذر نبودی واین گونه از عشقمان نمی گذشتی

كاش لحظه های با تو بودن اینقدر زود نمی گذشت

و كاش همیشه تكرار آن روزها برایم مجسم می شد

كاش اینگونه در قلبم جای نگرفته بودی كه نتوانم فراموشت كنم

كاش آنقدر مهربان نبودی كه مهرت بر دلم بنشیند

كاش دستهایم تو را نمی خواند و اشكهایم برایت نمی ریخت

كاش پاییز و برگهای رنگارنگش كه بوی تو را برایم می دهد رفتنی نبود

كاش صدایم از اوج سكوت دل تو عشق را طلب نمی كرد

كاش هر از گاهی می آمدی و من به شوق دیدنت پنجره را باز می گذاشتیم

كاش همیشه شب بود و تاریكی همه جا را می گرفت

و من در اتاقم تنها بودم واشك می ریختم تنها برای تو

كاش هیچ گاه ما بار سفر را برای رفتن نمی بستیم

كاش نبودنت ورفتنت اینگونه مرا آزار نمی داد

كاش پنجره ای وجود داشت كه از آن به خوشبختی بنگریم

كاش برای همیشه یاد نگاهم در خاطرت سپرده می شد

كاش بی وفایی نبود و وفا اولین چیزی بود كه انسان

در ذهن و خاطر خود پرورش می داد

كاش جدایی نبود و فاصله های وابسته به آن وجود نداشت

كاش مادرها ماندنی بودند وهیچ وقت نمی رفتند

كاش چیزی به اسم غم را یاد نمی گرفتیم

كاش باران همیشه بود و می بارید تا بوی تو را احساس كنم

كاش هیچ چیزی پایان نمی یافت پایان برایم بسیار غم انگیز بود

كاش شمع نمی سوخت وپروانه ها تنها نمی ماند

كاش تمام آرزوها دست یافتنی بودند

و در آخر كاش تمام كاشهایم برا آورده می شد

باز هم از دکتر

احسان — 2005-08-13T03:08:00+01:00

اگر تنها ترین شوم‌ باز خدا هست او جانشین همه نداشتن هاست.

نفرین و آفرین ها بی ثمر است.

گر تمامی گرگها هار شوند و از آسمان هول و کینه بر سرم بارد تو مهربان جاودان آسیب ناپذیر من هستی.

ای پناه ابدی! تو میدانی جانشین همه بی پناهی شوی.

نازنین — 2005-08-13T03:08:00+01:00

كاش آسمان حرف كویر را می فهمید و اشك خود را نثار گونه های خشك كویر می كرد.

كاش دلها آنقدر خالص بودند كه دعا ها قبل پائین آمدن دستها مستجاب می شدند.

كاش مهتاب با كوچه های تاریك شب آشنا تر بود.

كاش بهار آنقدر مهربان بود كه باغ را به دست خزان نمی سپرد.

كاش در قاموس غصه ها ، شكوه لبخند در معنی داغ اشك گم نمی شد.

كاش مرگ معنای عاطفه را می فهمید

كاش كاش كاش

عشق یا نفرت

مریم — 2005-08-13T03:08:00+01:00

در جایی كه امكان نفرت وجود دارد امكان عشق ورزیدن نیز وجود دارد .

فقط كافی است از میان این دو یكی را انتخاب كنیم .

من عشق را ترجیح می دم!شما؟؟